Αρχική>ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ>ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΩΣ ΕΔΩ

ΠΩΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΩΣ ΕΔΩ

 

Γιατί παχαίνουν τα παιδιά; 
Η αυξημένη πρόσληψη θερμίδων, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και η καθιστική ζωή μαζί με τις διατροφικές συνήθειες του περιβάλλοντος του παιδιού είναι μερικοί από τους βασικότερους παράγοντες. 
Η ζωή γονέων και παιδιών είναι καθιστική. Η ημέρα μας περνά καθιστή μπροστά σε ένα γραφείο, θρανίο ή τραπέζι. Η τηλεθέαση, οι άπειρες ώρες μπροστά στον υπολογιστή, οι μετακινήσεις με το αυτοκίνητο ή το σχολικό, η έλλειψη χώρων παιχνιδιού, η μειωμένη επαφή με τη φύση και η έλλειψη δραστηριοτήτων στη φύση ματαιώνουν τη φυσική τάση του ανθρώπου για κίνηση. 
 
Η ελληνική ευθύνη
Τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ ιατροί και διατροφολόγοι από όλον τον κόσμο ανακαλύπτουν και μελετούν την υψηλή διατροφική αξία της μεσογειακής διατροφής, οι Έλληνες αλλάζουμε τρόπο ζωής και σταδιακά εγκαταλείπουμε το Μεσογειακό πρότυπο και ακολουθούμε το «Δυτικό» πρότυπο διατροφής, δηλαδή τα έτοιμα, παχυντικά και ανθυγιεινά γεύματα (fast food), θέτοντας τον εαυτό μας και τα παιδιά μας σε σοβαρούς κινδύνους για την υγεία. 
Ταυτοχρόνως, έχουμε χωρίς αντίσταση αφήσει το παιχνίδι, που ήταν το κύριο μέσο άσκησης, διασκέδασης και κοινωνικοποίησης των παιδιών, να αντικατασταθεί από τα στατικά ηλεκτρονικά παιχνίδια, με αποτέλεσμα να μειωθεί ο βαθμός σωματικής δραστηριότητας των παιδιών μας. Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνουμε ένα αρνητικό περιβάλλον με κακή διατροφή και ελάχιστη φυσική δραστηριότητα. Σε αυτό το περιβάλλον, τα παιδιά που έχουν γενετική προδιάθεση γίνονται παχύσαρκα και τα υπόλοιπα συνηθίζουν την καθιστική συμπεριφορά. 
 
Και τώρα τι κάνουμε;
Το πρόβλημα δεν το αμφισβητεί κανείς. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να αντιμετωπιστεί το ταχύτερο με μέθοδο και μεράκι για να περιοριστούν οι συνέπειες. Ας θέσουμε, λοιπόν, τις βάσεις, ώστε το παιδί, είτε έχει φυσιολογικό βάρος είτε έχει υπερβάλλον βάρος, να γίνει ένας υγιής ενήλικας. Τα πρώτα βήματα είναι απλά:
  • Τα παιδιά να μάθουν από μικρά να αποδέχονται να τρώνε όλα τα τρόφιμα και να εξοικειωθούν με όλες τις γεύσεις ώστε το φαγητό να γίνει μια συνειδητή και αυτόνομη διαδικασία
  • Στο τραπέζι να υπάρχει καθημερινά μαγειρεμένο φαγητό με σαλάτα και η λύση του «έτοιμου φαγητού» να περιορίζεται σε ελάχιστες ειδικές μέρες. 
  • Η ημέρα να ξεκινά με ένα καλό πρωινό και το παιδί να παίρνει μαζί του κολατσιό για το σχολείο (π.χ. φρούτα, σπιτικό κέικ ή κουλουράκια, τοστ)
  • Στο σπίτι να κάθονται όλοι μαζί στο τραπέζι ώστε να μπορούν οι γονείς να ελέγχουν την ποιότητα και την ποσότητα που θα καταναλώνει το παιδί
  • Οι γονείς να ενθαρρύνουν το παιδί να δοκιμάσει έστω και μια μικρή ποσότητα από μια νέα τροφή, ακόμα και αν αυτό αρνείται, ποσότητα που σταδιακά θα αυξάνεται. 
  • Να μειωθούν οι ώρες τηλεθέασης παιδιών και γονιών και ταυτοχρόνως οι γονείς να παροτρύνουν το παιδί να βρει ένα είδος άθλησης που να του αρέσει.
  • Στο ψυγείο να υπάρχουν μόνον υγιεινές επιλογές τροφίμων
  • Οι γονείς να δίνουν το καλό παράδειγμα και να γίνουν οι ίδιοι πρότυπο για το παιδί τους.
  • Το φαγητό δεν είναι τιμωρία ούτε ανταμοιβή. Δεν είναι σωστό οι γονείς να στερούν γεύματα από το παιδί ως τιμωρία, γιατί τότε θα πεινάσει, με αποτέλεσμα μετά να φάει οτιδήποτε βρει μπροστά του. Επίσης, δεν είναι σωστό να χρησιμοποιούν τα τρόφιμα για επιβράβευση όταν είναι καλό και υπάκουο παιδί (σοκολάτες, παγωτά κ.ά.) γιατί τότε θα μάθει να προτιμάει αυτά τα τρόφιμα πιστεύοντας ότι είναι καλύτερα από κάποια άλλα.
Γραφτείτε στο Newsletter μας για να λαμβάνετε νέα
E- MAIL: info@goandplay.org